Trzech panów z zawodówki na języku polskim

   Tydzień poprzedzający zakończenie roku to czas totalnego rozluźnienia w każdej szkole. Oceny już są praktycznie wystawione, przychodzą więc właściwie tylko ci uczniowie, którzy rzutem na taśmę chcą coś poprawić. Zajęcia są fikcją, frekwencji nikt nie liczy, nauczyciele zwykle nie próbują nawet prowadzić normalnych lekcji - bo niby w jaki sposób? Jak opracowywać nowy temat, skoro większości klasy nie ma, więc i tak należałoby go potem przerobić raz jeszcze po wakacjach? Poza tym dzieciaki i tak już myślą o wakacjach, więc nie potrafią skupić się na niczym. Zatem następuje czas obustronnego udawania: zarówno nauczyciele, jak i uczniowie udają, że odbywa się lekcja...
   W Zoo różnica jest tylko jedna - tu nikt niczego nie udaje. Od momentu wystawienia ocen w szkole jest puściutko, a jeśli przybłąka się jakiś niedobitek, to wywołuje to szczere zdziwienie. Nikt nie ukrywa zresztą, że taka sytuacja jest wszystkim na rękę - Małpki mogą sobie już zacząć wakacje i się bez przeszkód opalać, a my spokojnie uzupełniamy dokumentację szkolną. Nie myślicie chyba, że nauczyciel w szkole kończy pracę równo z dzwonkiem? A dziennik? A arkusze ocen? A tysiące papierków, tabelek, zestawień? I to wszystko na hurra, na wczoraj, byle zdążyć na posiedzenie plenarne Rady Pedagogicznej.
   Na tle ogólnego rozprężenia zdumiewa mnie pierwsza klasa zawodóki. Otóż w piątek - wystawiłam długopisem wtedy wszystkie oceny - przyniosłam na wszelki wypadek scrabble, słusznie przewidując, że sprawdzony w gimnazjum pomysł chwyci i tutaj. I rzeczywiście, trzech chłopców, którzy wtedy się pojawili (w tym Małpka z FAZ!) grali z dużym zaangażowaniem. Przypuszczałam, że to będzie moja ostatnia lekcja z nimi w tym roku szkolnym, bo skoro ocenowa klamka zapadła, to po kiego grzyba mieliby chodzić na polski? A tymczasem - wczoraj, o 8 rano karnie pod salą stanęła mi owa trójca stanowczo domagając się scrabbli! Ku uciesze młodzieńców miałam grę ze sobą. Dziś historia się powtorzyła - przyszli do szkoły TYLKO na język polski, a ponieważ nie udało im się zakończyć rozgrywki w ciągu 45 minut, to zostali jeszcze na angielskim i kawałku historii, oczywiście nie po to, by mieć lekcje, tylko po to, by dokończyć rozgrywkę. Następną lekcję mam z nimi w piątek i już mi zapowiedzieli, że na pewno będą "bo musi być rewanżyk", więc mam koniecznie zabrać scrabble...
   Układają, co potrafią. FAZowiec się wścieka, bluzga, układa najprostsze wyrazy - ale zaangażowany jest tak, jak gdyby nagrodą było co najmniej milion złotych. Maciuś dopytywał, ile takie scrabble kosztują, bo jedzie z dziewczyną w wakacje pod namiot i chciałby "takie coś" ze sobą zabrać, żeby było co robić w razie deszczu. A Dragonella obserwując zmagania panów ma coraz szerszego banana na ustach...
   Wiecie co? Po wakacjach zorganizuję szkolne zawody w scrabble. Jestem pewna, że Wice-Dyrze ten pomysł się spodoba i odpali trochę funduszy na marchewki, czyli stosowne nagrody.