Et tu, Brute, contra me?!

    Już bardzo dawno bohaterką posta nie była Jej Wysokość. To haniebne niedopatrzenie musi być nadrobione :)
    Pumisko w upały głównie śpi. Okna w Pomarańczowej Pieczarze wychodzą na północny-zachód [było to istotne kryterium przy poszukiwaniu przez Smoka lokum], w wyniku czego naprawdę gorąco robi się tu dopiero około godziny 15-16. Przed południem w ogóle nie ma tu słońca, a i w samo południe jest na szczęście całkiem znośnie. Jej Wysokość zatem do godzin obiadowych urzęduje na parapecie, który jest specjalnie w tym celu osłonięty siatką, żeby bydlątko nie wypadło. Wygląda to dziwacznie zwłaszcza z zewnątrz - siatki, jako że jest przezroczysta, w ogóle nie widać z ulicy i odnosi się wrażenie, że kot wisi w powietrzu, jeśli się o nią właśnie opiera. A jak wygląda Puma w swoim prywatnym solarium, to możecie zobaczyć w tym poście.
    Kiedy robi się za gorąco, futrzak przenosi się do środka na specjalnie dla niej przez Hipka zamontowaną półeczkę pod sufitem. Chłodno, mięciutko [bo deskę wyłożyliśmy ręcznikiem, a jakże...], a na dodatek cisza i spokój. Taki koci azyl.

    Dziś jednak ja i Hipek zadbaliśmy, żeby się kotu nie nudziło. Najpierw zafundowaliśmy jej manicure, czyli obcinanie pazurków u przednich łapek. Trzeba to niestety robić regularnie, bo Jej Wysokość ostrzy sobie te narzędzia zbrodni w tempie zawrotnym, co odczuwają kolana Smoka, robiące Pumie zwyczajowo za wygodną kanapę do poobiedniej drzemki. Jeśli chodzi o tę czynność, to doszliśmy z Hipkiem do perfekcji. On ją trzyma za pomocą dużego ręcznika, którym owija futrzakowi głowę tak, aby nie widziała co się dzieje, ja natomiast szybko i sprawnie przeprowadzam zabieg. Zajmuje nam to nie dłużej, niż 2-3 minuty i trzeba przyznać, że miauki protestu dobywające się podczas obcinania są raczej pro forma. Ale dziś nie koniec na tym. Błotny ssak postanowił bowiem, że skoro nam tak sprawnie poszło, to należałoby przy okazji kota wykąpać. Jak postanowił, tak też uczyniono - niczego nie podejrzewającą Pumę wsadziliśmy pod prysznic i dalejże... Tego zabiegu nie zniosła już z równie stoickim spokojem - darła się niczym podczas wizyty u weterynarza. Szybkie namydlenie specjalnym kocim szamponem, potem równie szybkie spłukanie - i już futrzaka nie było, nawet nie dała się porządnie powycierać.  

    Chodzi teraz "na bardzo obrażonych łapkach" i nie pozwoliła się nawet przebłagać kawałkiem kiełbasy szynkowej, podetkniętej przez mającego lekkie wyrzuty sumienia Hipka. Owszem, ofiarę przebłagalną łaskawie spożyła, ale to nie znaczy, że nam wybaczyła. Póki co siedzi na parapecie, układa fryzurę i suszy się na słoneczku.