Magulcowe pyszności

    Co tu ukrywać - po tym tygodniu jestem zrąbana, jak koń po westernie. Odbębniłam dwie grupy plus dodatkowe godziny warsztatowe, więc trochę się nazbierało. Oczywiście kiedy przeliczyłam ten czas na gotówkę, to ślepia mi się zaświeciły [bo na szczęście w tej szkole językowej płacą całkiem przyzwoicie], ale też mój wkład pracy był wart tych pieniędzy. Co będzie dalej, to jeszcze nie wiadomo - w poniedziałek nowe grupy piszą testy kwalifikacyjne i wtedy się dopiero okaże, czy i ile będę miała godzin zajęć. Szczerze mówiąc to mam trochę mieszane uczucia. Jasne, że dodatkowa kasa się zawsze przyda, ale z drugiej strony to najchętniej bym sobie odpoczęła... Ano nic, pożyjemy, zobaczymy.
    Post o innastrańcach dojrzewa w moich zwojach mózgowych, ale jeszcze mu trochę brakuje. W oczekiwaniu na niego proponuję natomiast kolejną wycieczkę do Smoczej Kuchni. Dziś Dragonella poleca

CIASTECZKA LAWENDOWE

   Przepis - do którego odsyła link ukryty pod nazwą ciasteczek - podpatrzyłam na blogu kulinarnym Mag, czyli mojej ulubionej recenzentki literackiej. Okazuje się bowiem, że jest to dziewczę wszechstronne, utalentowane nie tylko humanistyczno-językowo, ale i kuchennie. Zresztą, jak do tej pory jedyną wadą, jaką u niej odkryłam, jest fakt, że mieszka ona we Wrocławiu, a więc dość daleko od Smoczej Jaskini... No ale nikt nie jest doskonały, więc wspaniałomyślnie jej to wybaczam :)

    Jak słusznie zauważyła w przepisie Mag, jedynym kłopotem może być zdobycie lawendy. Pod tym względem Smok poszedł na łatwiznę, bowiem dostał ją pocztą w prezencie od wspomnianej wynalazczyni ciasteczek. Żałujcie, że nie widzieliście miny mojej i Hipka, kiedy otworzyliśmy tę pachnącą paczuszkę :) A skoro już dostaliśmy lawendę, to nie było wymówki i ciasteczka trzeba było zrobić.

    Drobna uwaga techniczna odnośnie procesu produkcyjnego - najlepiej mieć do tego pomocnika [w tej roli rzecz jasna genialnie sprawdził się Hipciozaur]. Otóż kiedy rozciapciacie masło z cukrem pudrem i macie nim ubabrane paluszki, to dobrze by było, gdyby resztę składników ktoś wam dosypywał stopniowo na stolicę czy blat, dopóki nie powstanie piękne, kruche ciasto. W przeciwnym razie ubrudzicie sobie dosłownie wszystko w zasięgu kończyn, a połowa masła ubabra opakowanie z mąką względnie paczuszkę z lawendą.

    Przysięgam na wszystko, co chcecie - ciasteczka są REWELACYJNE. Niby wyszło ich dużo, ale znikają w tempie ekspresowym [cytat z Hipka: "Smok, zabierz to ode mnie, bo pęknę..."]. Idealne do kawy albo mleka.

    A oto materiał ilustracyjny:

"Magulcowe pyszności" na chwilę przed wstawieniem do piekarnika

Mmmm... Palce lizać i obgryzać :)