Szkocka zapiekanka

    Mam szczerą nadzieję, że ci spośród moich Czytelników, którzy są wierzący - a wiem, że są tu tacy - nie poczują się urażeni, ale leżąc właśnie najedzona po uszy z laptopem na kolanach i Jej Wysokością umoszczoną na stopach mogę z całą mocą stwierdzić jedno: uwielbiam być ateistką w święta :) 
    Ten czas w Pomarańczowej Jaskini oznacza błogie lenistwo. Żadnych ekstra porządków - mieszkanie posprzątane tak, jak zwykle co tydzień. Żadnego ekstra gotowania - zresztą i tak jesteśmy tu tylko we trójkę [Smok, Hip i Kot], więc nie byłoby komu jeść. Błotny Ssak popełnił hutrową ilość swojej popisowej sałatki jajczano-paprykowo-ryżowej, Dragonka upiekła sernik [właśnie się studzi], a na jutro przewidziano biały barszcz firmy Knorr z białą kiełbasą. Po co więcej? Lodówka pełna, kto głodny, to się obsługuje. Żyć, nie umierać. Jedyne, co planujemy w ramach tradycji świątecznych, to wpaść z wizytą do Mojego Taty w poniedziałek wielkanocny, ale to też dlatego, że się za nim stęskniliśmy, a dodatkowe wolne to dobra okazja. 

    A dziś na obiad w Pomarańczowej Jaskini był szkocki eksperyment. Otóż ostatnio z Drybkiem od kilku zajęć wałkujemy jednostkę lekcyjną tematycznie poświęconą żarciu. A ponieważ jak na starego kawalera przystało John należy do mężczyzn gotujących, to w ubiegłą środę w ramach ćwiczeń kazałam sobie podać przepis na jego specjalność, czyli zapiekankę ziemniaczano-wołową, o której już kilka razy wspominał. Jest to danie obiadowe, którym się zajada ze swoim tatą ilekroć wpada z wizytą do domu rodzinnego. Byliśmy ciekawi z Hipciem, co też z tego wyjdzie - no i rezultat zaraz Wam przedstawię.
   Kilka uwag przed procesem technologicznym oraz konsumpcją:
- Przepis podaję na 2-3 osoby.
- Niby nie wychodzi tego dużo, ale to tylko pozory. Zapewniam, że zapiekanka jest bardzo sycąca, ergo najecie się niewielką ilością.
- Uważajcie, by nie przedobrzyć ze składnikami. Hipciozaur, który dziś pełnił funkcję mistrza ceremonii, dodał kilka składników "od serca", co właśnie oboje czujemy w naszych brzuszkach jednak zbyt intensywnie. Ale od czego jest w domu herbatka z kopru... :)

SZKOCKA ZAPIEKANKA 

SKŁADNIKI:

5 średnich ziemniaków

1 średnia cebula

ok. 400g mielonej wołowiny

1 kostka rosołowa

szklanka wody

mleko

masło 

olej

sól, pieprz 

Obieramy ziemniaki, cebulę i marchewki. Ziemniaki nastawiamy do gotowania,  cebulę drobno siekamy, a marchewkę kroimy w cienkie talarki. Rozgrzewamy porządnie olej na patelni i lekko rumienimy cebulkę. Następnie dodajemy wołowinę. Kiedy się podsmaży, wrzucamy marchewkę, wlewamy wodę i dodajemy kostkę rosołową. Całość smażymy dalej mieszając od czasu do czasu, do momentu aż woda wyparuje. Przyprawiamy solą i pieprzem tak, jak lubimy.

Do ugotowanych ziemniaków dodajemy masło, mleko i wszystko razem tłuczemy. Ma wyjść dość gęste, kremowe puree. Do żaroodpornego naczynia na spód wkładamy mięso i przykrywamy ziemniakami. 

John mówił, żeby zapiekać pod przykryciem, ale my z Hipkiem nie mieliśmy pokrywki, po się dawno temu stłukła... Piekiliśmy zatem w temperaturze 180 stopni nie 25 minut [jak poelcił John], ale ok. 40 - do momentu, aż ziemniaki się pięknie przyrumieniły. I też wyszło dobre.

Fajna opcja obiadowa. Smacznego :)