Wielkanocne donosy rzeczywistości

    Znasz może, Drogi Czytelniku, "Donosy rzeczywistości" Białoszewskiego? Mistrz Miron popełnił książkę będącą zapisem strzępek rozmów usłyszanych przypadkowo na ulicy, w sklepie czy w środkach komunikacji publicznej. Ot, takie wyrwane z kontekstu dialogi przypadkowych przechodniów. Czyta się to bardzo przyjemnie, oczywiście pod warunkiem, że ktoś lubi styl prozy Białoszewskiego. 

    Jadąc wczoraj tramwajem na wieczór panieński mojej przyjaciółki jeszcze z czasów licealnych, usłyszałam taką oto rozmowę grupki młodych stuentów [na moje oko pierwszego - góra drugiego roku]. Wiadomo, sobota wieczór, ostatni weekend przed przerwą świąteczną, trzeba się zatem zrelaksować w jakimś modnym klubie przy czymś głębszym...

   - Mmm, nareszcie święta, jadę do domu... Tyle żarcia, wreszcie się nawpierdalam..

    - No chyba ty...

    - A co, ty nie jedziesz do domu?

    - A po co mam jechać? Do ojca przyjeżdża jakaś dupa, albo on pojedzie do dupy, to nie będę im przeszkadzał.

    - A mama?

    - Po cholerę mam jechać? Mama nie ma neta...

Kurtyna :)