Się Wam pochwalę, a co :)

    Wałkowaliśmy ostatnio z 2B [męska klasa historyczki Marzenki] zdania złożone - współrzędnie i podrzędnie. Nie jest to prosty materiał, choć oczywiście na potrzeby Zoo robię z uczniami tylko absolutne minimum. Tym niemniej żeby to opanować, trzeba umieć zlokalizować orzeczenie, wiedzieć, co to jest przydawka, okolicznik i dopełnienie, rozumieć, które zdanie jest nadrzędne, które podrzędne... Jeśli weźmiemy pod uwagę, że wśród małpiątek wcale nierzadko trafiają się takie, które pomimo tych 16-17 lat nie potrafią nawet porządnie czytać i robią błędy we własnym imieniu i nazwisku, to wymaganie od nich logicznego, systemowego spojrzenia na budowę wypowiedzenia [a do tego w gruncie rzeczy sprowadza się analiza zdań złożonych], jest najczęściej awykonalne. Mimo to - zgodnie z programem nauczania - co roku próbuję z kolejnymi klasami, rzecz jasna z różnym skutkiem.
    I tym razem nie było inaczej. Babraliśmy się prawie dwa tygodnie, co oczywiście było możliwe tylko dzięki specyfice Zoo. W zwykłych szkołach leci się z materiałem, który trzeba zrealizować pod groźbą kary śmierci i biada nauczycielowi, który się nie wyrobi. U nas z góry wiadomo, że małpki mają zaległości sięgające wlelu lat, więc nikt nie oczekuje spektakularnych wyników nauczania. Tak naprawdę wszystko, czegokolwiek uda się ich nauczyć, to będzie dobrze. Daje to niesamowity komfort pracy, bo tutaj naprawdę można [a nawet po prostu trzeba...] dostosować treści nauczania do możliwości dzieciarni. Zatem jeśli jako polonista uznam, że muszę np. poświęcić na omówienie czasownika tydzień, to tyle poświęcam, koniec i kropka - a nie, że program przewiduje dwie godziny, więc jeśli nie zrozumieli, to sorry Winetou, jedziemy dalej.
    Wracając do meritum: męczyliśmy najpierw zdania współrzędne [łączne, rozłączne, przeciwstawne i wynikowe], potem podrzędne [przydawkowe, dopełnieniowe, siedem rodzajów okolicznikowych, podmiotowe i orzecznikowe]. Szło różnie, ale chłopaki pracowali sumiennie i widziałam, że przynajmniej część załapało. Natomiast absolutnie nie spodziewałam się takiego wyniku sprawdzianu...
    Otóż, Panie i Panowie, postwaiłam AŻ trzy piątki. A to oznacza, że te małpki naprawdę to muszą rozumieć, bo ja nie zwykłam stawiać piątek za friko, a już tym bardziej z gramatyki. Wiem, że się pewnie jaram jak Ruski bateryjką, ale kiedy widzę takiego młodocianego bandziorka z kuratorem sądowym na głowie, który bez problemu wskazuje mi podmiot i orzeczenie, a potem odróżnia zdanie podmiotowe od dopełnieniowego i pięknie rysuje wykres - to banan zakwita mi na ustach od ucha do ucha. A zapewniam, żaden z nich nie zżynał, bo zrobiłam aż cztery grupy, a na dodatek każdy siedział sam [komfort uczenia góra 12 osób na raz - możesz ich porozsadzać po całej sali :)]. Zeszyty skonfiskowałam.
    Fajnie, co? Faaajnie... :)