Co robi porządny nauczyciel w ferie?

    Panie i Panowie, słucham, jakie są Wasze propozycje odnośnie pytania zawartego w temacie posta? Dla ułatwienia dodam, że bynajmniej nie chodzi tu o żaden rekreacyjny wyjazd w góry czy w jakiekolwiek inne miejsce, w którym można odpocząć i zregenerować siły. Nota bene o ile mnie pamięć nie byli, to ostatnim razem na wyjazdowych feriach byłam ze 3 lata temu - z Seniorką na wczasach pomagających zgubić zimowe oponki.
    Wracając do pytania - co wobec tego robi Dragonka, kiedy już ma wreszcie te 2 tygodnie zasłużonego wolnego?
    CHORUJE.
    Tjaaa... W sumie to nic dziwnego, jeśli weźmiemy pod uwagę fakt, że w ostatnim tygodniu pracy nadeszła wreszcie zima z bardzo minusowymi temperaturami. A jak być może pamiętacie - w takich okolicznościach przyrody ogrzewanie w Zoo nie wyrabia i zaczyna się lokalna Syberia. Ile konkretnie mieliśmy stopni? W poniedziałek w pokoju nauczycielskim było 5 [tak, słownie: PIĘĆ] - ile w następnych dniach to nie wiem, bo... termometr zniknął :) Na korytarzach i w łazienkach mniej więcej tyle samo. W klasach za to prawdziwe tropiki - od 8 stopni w sali komputerowej do 14 w środkowej, najcieplejszej na parterze. 
    Zgodnie z zaleceniami ministerstwa - jeśli temperatura w klasach spada poniżej 18 kresek, to dyrektor powiniem zawiesić zajęcia. Tyle tylko, że odwołane lekcje trzeba odrabiać [np. w soboty lub - o zgrozo! - w wakacje], co w Zoo byłoby fikcją. Skoro nawet normalnie jest problem z frekwencją wśród małpek, to jak myślicie, jak duża ich liczba stawiłaby się np. lipcu? Pytanie jest oczywiście czysto retoryczne. W każdym razie - lekcji nie odwołano [ani nawet, kurza dupa, nie skrócono...], tylko postanowiono, że ten ostatni tydzień przed feriami jakoś się przemęczymy. Uczniowie oczywiście byli na wygranej pozycji, bowiem zawsze mogli sobie po prostu nie przyjść [zwłaszcza, że to było już po konferencji klasyfikacyjnej] albo ulotnić się po 2-3 godzinach stwierdziwszy, że - cytuję - "tu jest kurewsko zimno i chuj". Gorzej z nauczycielami, którzy przecież nie mogą samowolnie opuścić stanowiska pracy. I tak to Smoczyca przez okrągły tydzień dzwoniła w Zoo zębami, a do Pomarańczowej Jaskini przychodziła skostniała od środka i to pomimo chroniącej ją naturalnej warstwy tłuszczu [hie, hie, hie...]. 
    Na efekty nie trzeba było długo czekać. Od soboty "coś po mnie łazi" i o ile przez kilka pierwszych dni miałam nadzieję, że sobie z tym sama poradzę, to jednak muszę przyznać, że jest coraz gorzej. A to gorzej tradycyjnie oznacza siadanie wszelkiego paskudztwa na krtani i tchawicy, czyli na najbardziej podrażnionych nauczycielskich organach. Coś mi się zdaje, że bez lekarza się jutro nie obejdzie, choć spieszno mi do niego, jak Żółkiewskiemu pod Cecorę. Bo co to i za korzyść z choroby, kiedy nawet nie dostaniesz L4 na otarcie łez? Nie wspominając o tym, że zajęć z Drybkiem oczywiście odwołać mi nie wolno. Muszę wymyślić mu takie ćwiczenia, żeby to on się nagadał, a nie ja...