"Mikołaj" z zaskoczenia

    Prowadzę sobie dziś w najlepsze zajęcia z 2B - nota bene omawiamy "My, dzieci z Dworca Zoo", więc przynajmniej uczniowie są autentycznie zainteresowani. Właśnie kończyliśmy uzupełniać schemacik na temat tego, co myślała i czuła Christiane na różnych etapach używania narkotyków [i z tego wychodzą nam potem fazy uzależnienia]. Naraz rozlega się pukanie do drzwi, w których po chwili pojawia się zakłopotana głowa pani woźnej.
    - Pani Smoczyco, bo paczka przyszła do szkoły na pani nazwisko. Tylko jakaś taka duża... Co z nią zrobić? Dać ją pani tutaj, czy zanieść do pokoju nauczycielskiego? - spytała.
    W pierwszej chwili zdębiałam, nie mając pojęcia, co to może być. Ale potem coś zaczęło mi świtać.
   - A ciężka ta paczka? Mogę zobaczyć?
    Paczka nie była ciężka - spokojnie można ją było zanieść do pokoju nauczycielskiego bez żadnego problemu - ale za to rzeczywiście dość sporych gabarytów. A Dragonkę już olśniło, co to za "św. Mikołaj" nawiedził Zoo tydzień przed czasem.
    Otóż, Panie i Panowie, na początku roku szkolnego trafiłam na stronę internetową propagującą grę w scrabble w szkołach. Witryna jest pod oficjalnym patronatem firmy produkującej scrabble - i wyczytałam tam, że jeśli zgłosi się chęć założenia w szkole kółka poświęconego tej grze, wypełni zgłoszenie, opatrzy pieczątkami i podpisem dyrekcji, to przyślą "pakiet startowy", czyli darmowe pudełka scrabbli do używania na zajęciach. Dragonka zatem dopełniła niezbędnych formalności, wysłała zgłoszenie... i czekała. Czekała, czekała i już myślała, że to jednak wszystko był pic na wodę, fotomontaż. W końcu deklaracja poszła we wrześniu, a mamy koniec listopada. A tu jednak się udało. I to nie byle co - przysłali 5 pudełek nowiutkich, zafoliowanych scrabbli. Trzy te duże, tradycyjne - i dwa w wersji podróżnej.
    Żałujcie, że nie widzieliście miny Wiceszefowej, kiedy na przerwie wparowałam jej z tymi scrabblami do gabinetu :) No cóż, gra oczywiście jest do wykorzystania na zajęciach języka polskiego [co, jak szanowni Czytelnicy wiedzą, Dragonka z powodzeniem praktykuje już od 3 lat], ale oprócz tego biorę się za rozkręcanie kółka scrabbli z prawdziwego zdarzenia. Skoro mamy aż 5 egzemplarzy, to spokojnie mogę zacząć organizować turnieje - a Wiceszefowa obiecała, że wynajdzie mi jakieś nagrody dla zwycięzców. Trzeba zrobić akcję propagandową, rozwiesić po szkole ogłoszenia [napiszę znów do organizatorów całej akcji - może mogą przysłać nam jakieś gotowe, ładne plakaty?] i trzymać kciuki, żeby się udało. Bo wiecie, co innego granie w scrabble na lekcji [to każdy lubi choćby dlatego, że polski przepada] - a co innego zostać po zajęciach, by grać z własnej, nieprzymuszonej woli. Zobaczymy.
    Na razie mam niezłą podjarkę. Smoczycy udało się wyszarpać dla szkoły 5 nowiutkich zestawów scrabbli, każdy warty jakieś 100 złotych. Nawiasem mówiąc - będzie się czym pochwalić w poniedziałek wizytatorom.